( 1 ) 13 . حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه از من براى شما حديثى خوانده شد كه با هم فرق داشت و بعضى از آن با بعضى از آن مخالفت مىكرد و كلمات آن با هم سازگار نبود آن حديث از من نيست اگر چه گفته شود آن را من گفته‌ام . اما اگر حديثى از من رسيد كه همه كلمات و جملات آن پيوستگى داشت و يك ديگر را تصديق مىكردند آن از من مىباشد و من آن را گفته‌ام براى من حيات و مماتى نيست و بايد گفته‌هاى مرا در زندگى و پس از رفتن از دنيا هم مورد عمل قرار دهيد . ( 2 ) 14 . محمد بن مسلم گويد : امام عليه السّلام به من فرمود اى محمد اگر روايتى به شما رسيد و گوينده آن چه خوب و يا بد باشد اگر آن حديث با قرآن موافقت مىكرد به آن عمل كنيد و اگر با قرآن مخالف بود آن را مورد عمل قرار ندهيد . ( 3 ) 15 . امام باقر عليه السّلام در تفسير المص فرمودند : هر كس گمان كند كه كتاب خداوند مبهم است هلاك شده است ، بعد فرمود : الف يكى و لام سى ، ميم چهل و صاد نود ، گفتم اين شد يك صد و نود و يك ، فرمود اى لبيد هر گاه سال يك صد و نود و يك پيش آمد خداوند حكومت آنها را مىگيرد . ( 4 ) 16 . امام صادق عليه السّلام فرمود : قرآن هم مانند خانه حدودى دارد . ( 5 ) 17 . فرمود : گروهى به سعد بن عباده گفتند : اگر كسى را روى شكم زنت ديدى چه مىكنى ؟ گفت : به خداوند سوگند گردنش را با شمشير مىزنم رسول اكرم به سعد گفت : اين شخص كه با شمشير گردن او را مىزنى كيست رسول خدا جريان را تعريف كرد و فرمود پس شهود چهارگانه كجا هستند كه خداوند در قرآن مجيد فرموده است . سعد گفت : يا رسول اللَّه من با چشم خود آن را ديدم و خداوند هم مىداند كه او مرتكب فساد شده است . رسول خدا فرمود : اى سعد بعد از اينكه با چشم خود ديدى خدا هم مىداند ، اما براى هر چيز حدى و حدودى هست كه خداوند معين فرموده آنچه دور از چشم چهار شاهد انجام بگيرد نشر آن درست نيست ( 6 ) 18 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اينك شما را از اصل و فرع اسلام و از